Yalan söylememek degil, gerçegi gizlememekmis marifet.
Yüregini elime koydugunda anladim...
''Sana ihtiyacim var, gel!'' diyebilmekmis güçlü olmak.
Sana ''git'' dedigimde anladim...

Biri sana ''git'' dediginde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmis sevmek.
"Git" dediklerinde, gittigimde anladim...
Sana sevgim simarik bir çocukmus,
her düstügünde ziril ziril aglayan,
Büyüyüp bana simsiki sarildiginda anladim...
Özür dilemek degil, ''affet beni'' diye
haykirmak istemekmis pisman olmak.
Gerçekten pisman oldugumda anladim...
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymis.
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmis.
Yüregimde sevgi buldugumda anladim...

Ölürcesine isteyen, beklemez,
sadece umut edermis bir gün affedilmeyi.
Beni affetmeni ölürcesine istedigimde anladim...

Sevgi emekmis.
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama
özgür birakacak kadar sevmekmis...

CAN YÜCEL