
Doğdun,
Üç gün aç tuttuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş Bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,
Saldır şimdi memeye,
Saldır da büyü...
Bunlar,
Engerekler ve çıyanlardır,
Bunlar,
Aşımıza, ekmeğimize
Göz koyanlardır,
Tanı bunları,
Tanı da büyü...
Bu, namustur
Künyemize kazınmış,
Bu da sabır,
Ağulardan süzülmüş.
Sarıl bunlara
Sarıl da büyü.
AHMET ARİF
Yerin seni cektigi kadar agirsin
Kanatlarin Cirpindigi kadar hafif..
Kalbinin attigi kadar canlisin
Gözlerinin uzagi gördügü kadar genc...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kasin gözün
Karsindakinin gördügüdür rengin..
Yasadiklarini kar sayma
Yasadigin kadar yakinsin sonuna;
Ne kadar yasarsan yasa,
Sevdigin kadardir ömrün..
Gülebildigin kadar mutlusun
Üzülme bil ki agladigin kadar güleceksin
Sakin bitti sanma her seyi,
sevdigin kadar sevileceksin.
Günesin dogusundadir doganin sana verdigi deger
..ve karsindakine deger verdigin kadar insansin
Bir gün yalan söyleyeceksen eger
Birak karsindaki sana güvendigi kadar inansin.
Ay isigindadir sevgiliye duyulan hasret
..ve sevgiline hasret kaldigin kadar ona yakinsin
Unutma yagmurun yagdigi kadar islaksin
Günesin seni isittigi kadar sicak.
Kendini yalniz hissetigin kadar yalnizsin
..ve güclü hissettigin kadar güclü.
kendini güzel hissettigin kadar güzelsin..
iste budur hayat!
Iste budur yasamak bunu hatirladigin kadar yasarsin
Bunu unuttugunda aldigin her nefes kadar üsürsün
..ve karsindakini unuttugun kadar cabuk unutulursun
Cicek sulandigi kadar güzeldir
Kuslar ötebildigi kadar sevimli
Bebek agladigi kadar bebektir
..ve herseyi ögrendigin kadar bilirsin bunu da ögren,
SEVDIGIN
KADAR
SEVILIRSIN...
CAN YÜCEL
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cigaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayin, çiyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...
AHMET ARİF
| Hayır hayır hayır! İstediğim yalnızlık değil benim. Yalnızlık bazen cazip göründü özür dilerim. Çünkü, yalnızlık 'sensizlik' demek değildi. Yalnızlık, sana hazırlığın bir parçasıydı. Ulaşmadan önce, ulaşmanın. Yalnızlık, sensizliğin provası da değildi. İçimde büyüttüklerimin benimle konuşmasıydı sadece. Yalnızlık dünyanın öbür ucuydu, gidebileceğim kadar uzak! Gidemeyeceğim kadar yakın! Yalnızlık, 'hissetmekti' inan! Yalnızlık bir fırsattı, iç melodilerini duyman için, duymam için. Yalnızlık, 'gitmekle' başlamazdı. Yalnızlık özlemekse, özlemek hiç gitmezdi! Bitmezdi! Gitmesen de özlerdim... Bunlara rağmen, yalnızlık değildi isteğim. Bakma yazdıklarıma! Sensizliğe umut aşılamaktı dileğim. İşte budur tek tesellim! ... |
|
Fatih Gökler |
Hakkımda
Bağlantılar
Son Yazılar
Kategoriler
Arkadaşlarım